สำหรับผม — “Insidious: The Red Door (2023)” เป็นหนังที่ พอให้ “ปิดตำนาน” ของครอบครัวแลมเบิร์ตได้ในระดับหนึ่ง ถ้ามองว่าเป็น “ตอนจบ” ของแฟรนไชส์ มันก็มีช่วงที่หลอน, มีความพยายามสร้างอารมณ์ และพยายามรับมือกับ “บาดแผลในอดีต / ความทรงจำ” — ซึ่งถือว่ามีความตั้งใจ

แต่… ถ้าคุณหวังว่า “จะได้เจอผีสุดสยอง / ไอเดียใหม่ / ความหลอนติดตา” แบบภาคแรก ๆ — ภาคนี้อาจทำให้ผิดหวังได้ง่าย เพราะหลายอย่างดู รีไซเคิล + อ่อนกว่าที่ควรหนังพยายามกลับไปจับประเด็น “ครอบครัว” และ “อดีตฝังใจ / บาดแผลทางใจ” ของครอบครัวแลมเบิร์ต โดยให้พ่อ–ลูก (Josh Lambert และ Dalton Lambert) ต้องกลับไปเผชิญหน้ากับ “ความทรงจำเก่า” และ “ความสยองจาก The Further” ซึ่งทำให้หนังมีพล็อตเชิงดราม่าเบา ๆ แทรกอยู่กับความสยอง — ถ้าคุณชอบ horror ที่มีน้ำหนักทางอารมณ์ด้านใน มุมนี้ถือว่าได้ผลพอสมคว

 Insidious The Red Door (2023)