SE7VEN (1995) เป็นความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ที่ไม่เพียงล้างชื่อฟิชเชอร์ในฐานะผู้กำกับที่พาหนังเอเลี่ยนล่ม แต่มันยังกลายเป็นหนังที่กวาดทั้งเงินและกล่อง (กวาดรายได้ทั่วโลกไป 327 ล้านดอลลาร์ และเข้าชิงออสการ์สาขาตัดต่อยอดเยี่ยมในปีนั้น) และยิ่งไปกว่านั้นคือการขึ้นแท่นเป็นหนังคัลท์คลาสสิกที่พลิกโฉมหน้าหนังทริลเลอร์สืบสวนสอบสวนไปตลอดกาล แต่ใครจะรู้เลยว่า
เบื้องหลัง SE7VEN (1995) การทุ่มแบบหมดหน้าตักของฟิชเชอร์ในผลงานสร้างชื่อของเขาเรื่องนี้ ก็คือความประสาทรับประทาน ความสิ้นหวัง และอารมณ์สุดขีดคลั่งที่ฟิชเชอร์ต้องเผชิญอีกมากมายตลอดการถ่ายทำ จนน่าจะเรียกได้ว่า ความกดดันที่ฟินเชอร์ต้องเผชิญนั้นแทบไม่ต่างอะไรกับสิ่งที่นักสืบเดวิด มิลส์ (รับบทโดย แบรด พิตต์) ต้องเผชิญเลย ถึงขนาดที่ ไมเคิล อลัน อดีตผู้ช่วยผู้กำกับของฟินเชอร์ใน se7en เคยเล่าว่า ฟินเชอร์ทุ่มเทและตั้งใจกับหนังเรื่องนี้มาก ถึงขนาดที่เขาใช้เวลาวันละเกือบ 6 ชั่วโมงไปกับการลงมือเซ็ตฉากและเก็บรายละเอียดทุกอย่างแม้กระทั่งองศาการวางขวดที่ใช้ประกอบฉากด้วยตัวเอง
ถึงจุดหนึ่งผมก็พูดกับฟินเชอร์ว่า ‘ดูสิ! ดูรอบ ๆ ตัวคุณสิ! เรามาถึงจุดนี้แล้วนะ เราได้ถ่ายหนังเรื่องนี้แล้ว คุณทำได้แล้ว คุณได้ทำหนังที่มีมอร์แกน ฟรีแมน, แบรด พิตต์ และเควิน สเปนซีย์ มาเล่นให้ คุณไม่ดีใจเหรอ?!’ แต่เขากลับมองผมด้วยสายตาเหมือนกับว่าผมหลุดมาจากอีกมิติหนึ่ง แล้วพูดว่า ‘ไม่เลย นี่แม่งโคตรแย่เลย’ ผมถามเขาว่า ‘ทำไมถึงแย่ล่ะ?’ เขาก็พูดตอบกลับมาตรงตามนี้ทุกคำเลย ‘เพราะผมต้องขุดทุกอย่างที่อยู่ในหัวตัวเองมาเปิดเผยต่อหน้าพวกโง่งั่งอย่างพวกคุณยังไงล่ะ!
SE7VEN (1995)
